Afgelopen zondag 3 mei, stonden voor VTD Heren 1 nog eindronden op het programma. Alhoewel het wegens het stopzetten van deze ploeg geenenkel nut meer heeft, gingen we die toch spelen. Zo konden we de boete ontlopen die we bij afwezigheid op het eindtornooi aan ons broek zouden hebben.
Nog één keer allen samen op het plein, alhoewel niet iedereen deze dag aanwezig kon zijn.

Omdat we zelf geen enkele druk hadden om te moeten winnen, en onze twee tegenstanders wél die kans op promotie wilde grijpen, hadden we ons voorgenomen ons vel duur te verkopen en er gewoonweg een leuke namiddag van te maken.

Onze eerste wedstrijd was tegen de verliezer van de eerste partij. Nivelles moest in die eerste wedstrijd het onderspit delven tegen het ambitieuze Zonhoven.
Hierdoor moesten we eerst Nivelles partij geven. VTD 1 kwam traag op gang. Het speelde immers zonder z’n opposite Pieterjan, zonder middenman Pieter Lootens en ook Libero Peter was er niet bij. De eerste set werd dan ook, alhoewel het spannend bleef, verloren. Maar vanaf de 2e set was het VTD 1 die het tempo dicteerde. Nivelles kon nog wel weerstand bieden, maar kon nooit meer op voorsprong komen. Set 2 ging dan ook naar de ‘boterjongens’. Ook set 3 werd aangevangen met enthousiast spel. Enkele supporters van Zonhoven klapten even met ons mee, en zagen VTD dan ook deze 3e set winnen. 1-2 en de eerste rondedans was een feit.

Om de korte tussenpauze wat te vullen werd wat gevoetbald, maar om 16.30 uur stond onze tweede wedstrijd op het programma. Deze wedstrijd bepaalde wie op de eerste plaats kwam te staan.

Al vlug bleek dat Zonhoven naar Lier was gekomen om er voor de volle pot te gaan. VTD speelde wel mee, maar maakte op de belangrijke momenten misschien iets te veel fouten. Toch ging de eerste set niet zomaar naar Zonhoven, want de Limburgse coach moest telkens vluchten in een time-out. De tweede set kon Zonhoven wel direct uitlopen. Maar VTD liet het zich niet aan het hart komen. Een grote achterstand was inmiddels een feit, maar ook het besef dat dit de laatste punten waren dat we samen met die groep op het plein zouden staan. Daarom werd bij ieder gescoord punt lustig gevierd, en zelfs een rondedans na elk puntje bleef niet uit.
Dwight kreeg nog even speelgelenheid en genoot dan ook tenvolle mee van de laatste momenten van VTD 1. Birgé zorgde voor de laatste receptie, Kristof Keirsebilck sloeg het laatste punt voor VTD op de grond en setter Dries slaagde er niet in op matchpunt de Limburgse aanvaller af te blokken. Hiermee was het laatste punt gespeeld en volgde nog maar eens een rondedans met bijhorende oerklanken.

De meegreisde supporters werden nogmaals bedankt en toen ging het richting kleedkamer waar een volle frigobox ‘Bugse Zot’ voor de afsluiter moest zorgen. Na de douche (zo’n anderhalf uur later) werden we uitgenodigd bij een collega-leraar van Dimi. We kregen bij deze brave man thuis nog een feestmaal voorgeschoteld die we, vergezeld van wederom wat godenbrouwsels, makkelijk naar binnen hebben gespeeld. Met dank aan Johan en vrouwlief !

Het was dus al-bij-al een memorabele zondag geworden.