Zaterdag 25 april 2009 stond voor VTD Heren 1 niet alleen de laatste wedstrijd van het seizoen op het programma, maar het was meteen ook de laatste wedstrijd waarin deze groep samen op het plein zou staan. Na een moeilijke periode van transfers, lange telefoongesprekken, roddels en twijfel… was de opdracht voor VTD Heren 1 dus simpel: eindigen met winst en zodoende afscheid nemen in schoonheid !

VK Aalst was de laatste klip die de gasten van Eli moesten omzeilen. In de heenronde wist VTD al te gaan winnen met 1-3 cijfers. Maar dat zegt, zoals steeds in volleybal, niks. Dus iedereen nog één keer alles geven voor elkaar én voor het aanwezige publiek.

Set 1 startte VK Aalst zéér gemotiveerd. Een reeks zware opslagen deed de Diksmuidse receptie wankelen en maakte het Dries zo bijna onmogelijk het spel goed te kunnen verdelen. VTD was dan ook afhankelijk van z’n hoekspelers om tot scoren te komen. Toch slaagde Aalst er nooit in een kloof te slaan. Enkele vervangingen bij de bezoekers brachten daar eveneens geen verandering in. Op het einde van de set moest Aalst zelfs toezien hoe VTD een achterstand kon ombuigen in setbal. Die eerste setbal was meteen de goede en na een spannende openingsset kon dus van kant gewisseld worden met 1-0 op het scorebord (25-23).

De tweede en derde set zijn allebei simpel samen te vatten. Aalst haalde niet meer het niveau van die eerste set en bij VTD leek alles beter te gaan lukken. Door de weggevallen opslagdruk van Aalst en de bijgevolg betere recepties werd overal simpel gescoord. Ook blokkerend kwam VTD aardig uit de hoek, met kapitein Dries enkele malen in de hoofdrol.
In set 2 kreeg Kristof Degrave al wat speelgelegenheid als dank voor de getoonde inzet het ganse jaar. En ook in set 3 kregen wat “reserve”-spelers nog eens de kans zich op het plein te bewijzen. Kristof Keirsebilck kreeg z’n verdiende applausvervanging en onder enthousiast handgeklap van het publiek en de opgedane ‘drive’ werd ook de 3e set binnengehaald met duidelijke cijfers (25-11 en 25-17).

Het laatste fluitsignaal was er één met een gemengd gevoel als gevolg. De winst was een feit, maar ook het besef dat dit het einde was van een prachtig jaar, eigenlijk van een prachtige periode met deze fantastische bende.
Een periode waarin het sportief zéker bevredigend is verlopen, maar ook een periode waar vriendschap en kameraadschap op en naast het plein meer dan centraal stonden.

Dit bleek nog eens toen zowel kapitein Dries als kapitein van de dames Sanne de mooie woordjes van dank en appreciatie uitspraken, zowel naar de vertrekkende spelers en speelsters toe, als naar de trainers toe, en naar de mensen van het bestuur, en dan in het bijzonder naar Eddy en vrouw Carine. Deze 2 laatstvernoemde mensen verdienen een standbeeld voor al het zichtbare en onzichtbare werk die ze verrichten voor deze fantastische volleybalclub. Nogmaals een enorme merci aan Eddy, Carine en het voltallige bestuur voor alles wat jullie de voorbije jaren voor ons, spelers, hebben gedaan!

Jammer dat het sportief nu zo moet lopen en dat een ploeg gedoemd is te stoppen door de spreekwoordelijke ‘kleine vijver aan spelers’ waar iedere club in deze regio z’n hengeltje in gooit. Dat enkele spelers beslissen te vertrekken om hun sportieve ambities en dromen nog eens waar te maken is natuurlijk jammer, maar daarom niet minder normaal te noemen. Het is een kans die ze grijpen, die ze later misschien niet meer zullen aangeboden krijgen. We wensen die mensen dan ook alvast alle succes toe bij hun nieuwe club. Toch hopen we om ze nog regelmatig tegen te komen in en rond de Diksmuidse sporthal!

Zo, hiermee sluit ook ik m’n laatste wedstrijdverslagje voor VTD af.
Ik hoop echter ook de volgende jaren verslagjes te kunnen lezen op deze site en zo op de hoogte te blijven van wat er gebeurt en allemaal gewonnen wordt binnen Volley Team Diksmuide.

Ik wil ook uit eigen naam nog een woordje van dank richtten aan enkele mensen, te beginnen bij m’n ploegmakkertjes. We hadden een fantastische bende, een bende waar iedereen zichzelf kon zijn en waar menig ‘verhaaltjes’ het resultaat van waren. Een groep waar discussies of ruzies nooit hoog opliepen en waar altijd over de zaken kon gepraat worden. Een fantastische bende die zowel op als naast het plein één geheel was, en daar op sportief vlak ook z’n voordeel kon uithalen. Een ‘nest’ feestgangers waar we evenveel uren voor als na middernacht mee hebben beleefd. Kortom, m’n nieuwe ploegmakkers zullen straf uit de hoek moeten komen om dit te evenaren.

Ook wil ik onze trainer bedanken. Eli, je slaagde er telkens in om onze groep op een hoger niveau te tillen. Het bewijs is er, want het “samenraapsel” van 2 ploegen begin vorig seizoen, boetseerde jij tot een mooi geheel met prachtige resultaten eind dit seizoen. Intelligent en gepassioneerd als trainer, zacht en oprecht als mens. Deze combinatie had alleszins z’n effect op onze groep.
Je bent een kunstenaar in alles wat je doet!

Ten derde wil ik, net zoals eerder in dit ondertussen lange verslag, ook het bestuur bedanken. Zowel de mensen voor als achter de schermen. De uurtjes werk die jullie kloppen om het de spelers, speelsters en alle jeugd naar hun zin te maken zijn wellicht onnoemelijk groot … Daarom nogmaals merci.

Sportieve groeten!
Birgé